درخواست آزادی مشروط زندانی و بررسی شرایط قانونی پذیرش آن

آزادی مشروط (Parole / Conditional Release) یکی از مهم‌ترین نهادهای ارفاقی و اصلاحی در حقوق کیفری ایران است که به محکومان به حبس تعزیری این فرصت را می‌دهد تا پیش از پایان کامل دوره محکومیت، از زندان آزاد شده و باقی‌مانده مدت کیفر خود را تحت نظارت قانون در جامعه سپری نمایند.

هدف اصلی قانون‌گذار از پیش‌بینی آزادی مشروط، کاهش جمعیت کیفری زندان‌ها، تشویق زندانیان به اصلاح و بازپروری رفتاری، و کمک به بازگشت سریع‌تر و سالم‌تر فرد به کانون خانواده و اشتغال سالم است.

مطابق با ماده ۵۸ قانون مجازات اسلامی (مصوب ۱۳۹۲)، دادگاه صادرکننده حکم قطعی می‌تواند به پیشنهاد دادستان یا قاضی اجرای احکام پس از گذراندن مدت زمان معین با آزادی مشروط محکوم‌علیه موافقت نماید. شرایط اساسی به شرح زیر است:

تمامی محکومان به مجازات‌های حبس تعزیری (اعم از درجات ۱ تا ۸) که نصاب قانونی را سپری کرده باشند، حق دارند تقاضای آزادی مشروط خود را مطرح کنند. این درخواست می‌تواند توسط خود زندانی، وکیل دادگستری یا بستگان درجه یک وی پیگیری شود.